Knippen en scheren


Ik ben opgegroeid in een kapperszaak in de Kerkstraat 360 in Amsterdam.
Mijnoma was kapster, mijn moeder was kapster dus het zou wel gek zijn als ik daar niet geïnfecteerd door zou raken.
Toen ik van de lagere school kwam was ik niet echt geïnteresseerd in doorleren en besloot om ook maar het kappersvak te gaan leren. Ik vond het wel leuk klinken “ik ben kapper” dat was een mooie voor de dames, ze waren dan gelijk geïnteresseerd want het was toch wel een vrouwending.
Ik behaalde met gemak de diploma’s, van bediende dames-, en herenkapper en beide patroons diploma’s.

Op een goeie dag stonden er twee dames voor de etalage en hoorde ze zeggen “hmm, was en watergolf voor 7,50 dat kan nooit veel zijn” toen dacht ik, tja, wat gek dat als iets duur is, mensen automatisch denken dat het goed is. Maar ja, als ze het graag zo willen dan ben ik de laatste die ze dat uit hun hoofd wilde praten.
Een familieberaad met oma en mams bracht ons niet veel verder omdat de ze bang waren dat dan de dames uit de buurt weg zouden blijven.

Om daar toch een mouw aan te passen besloot ik om in het achterste deel van de winkel een speciale herenafdeling te maken. Zo gezegd, zo gedaan. Ik hing een prachtige spiegel op, kocht een speciale herenkappersstoel, zo eentje die je in hoogt kon verstellen en de show kon beginnen. Nu was het in die tijd een rage voor heren om hun haar te laten permanenten. Die prachtige krullen die ik al van mijzelf had wilde een hoop mannen in die tijd ook. Dus het was booming business. Het was zelfs zo dat op een gegeven moment de heren- beter liep dan de damesafdeling.

Wilt u uw haar ook even gewassen hebben meneer? Wilt u een speciale shampoo? Een kuurtje tegen uw roos? Ik lulde ze van alles en nog wat aan en vulde mijn zakken. Nu ben ik nooit echt een spaarzaam type geweest en maakte al mijn poen meteen weer op. Omdat ik in die tijd best een knappe snuiter was kreeg ik natuurlijk ook wel jonge dames die speciaal door mij geholpen wilde worden. Ik liet ze dan bij voorkeur na sluitingstijd komen want dat vond ik gezelliger. Daarna ging ik dan met ze op stap en weg was mijn poen weer.

Naast mijn werk als kapper was ik ook nog werkzaam in de horeca en was kelner in de “Piccadilly”op het Thorbeckeplein. Dus ik werkte dan van tien uur ’s morgens tot vier uur ’s middags als kapper, ging dan naar huis, sliep een paar uurtjes en ging dan tot vier uur in de ochtend als kelner aan het werk. Je kunt je wel voorstellen dat ik niet weinig verdiende. Maar ook daar had ik regelmatig Anschluss, nam die dames mee op vele avontuurlijke tochten en kwam tijd en poen tekort.

Toen de kapperzaak terug liep door het verpauperen van de buurt deed ik vaker een graai in de kassa en dacht dat alles wat daar inzat pure winst was en dus ook door mij mocht worden opgemaakt. Natuurlijk kwam ik er snel achter dat dit niet de juiste manier was en de belastingdienst stuurde mij dan ook vrolijk een brief met een aanmaning tot het betalen van inkomstenbelasting.
Oops, dat was even een tegenvaller. Maar niet getreurd, ik vertelde hen met een zielig verhaal dat ik van plan was om ermee op te houden en in militaire dienst moest omdat ik nog steeds binnen de termijn van oproepbare dienstplichtige behoorde, dus ik geen mogelijkheid zag om ze te betalen. Ik kreeg te horen dat ik toch moest betalen en dat de inboedel verkocht zou worden. Nu had ik in diezelfde periode een klant, die toevallig deurwaarder was voor de belastingdienst en die ook mijn inventaris kwam opschrijven. Hij gaf mij te kennen dat hij wel opschreef dat er een spiegel hing maar niet hoe dat ding er uitzag. Zo ook met de prachtige, in hoogte verstelbare stoel en mijn toentertijd in de mode zijnde kristallen kroonluchter.
Dus ik naar de Hema en kocht daar voor een paar gulden een rond handspiegeltje, een opklapbaar keukenstoeltje en een gezellig uitziend plafondlampje.
Ik deed alles vervangen en verkocht mijn 3×2 meter spiegel, de stoel en de kroonluchter. Toen de openbare verkoop was lachte ik me een breuk en de hele inboedel ging weg voor nog geen 200 gulden terwijl mijn belastingschuld zo rond de 1500 lag. Ik kreeg van de belastingdienst kwijtschelding voor de rest van het bedrag omdat ik in militaire dienst moest en er in de nabije toekomst geen noemenswaardige inkomsten door mij werden gegenereerd.
En zo had ik weer alle mazzel van de wereld.